قبور ائمه ( ع ) رفته و شاهد معجزات فراوان هستند . ( ص 64 ) . از نظر وى ، مهم تر آن است كه در اين روزگار بسيارى از كفار مسلمان شده و مستقيم مذهب تشيع را مى پذيرند ، در حالى كه عكس آن يعنى سنى شدن يك شيعه رخ نمى دهد ( ص 67 ) . شايد اشاره وى به مغولان باشد . اين مطلب را در جاى ديگرى هم تأكيد كرده است كه با وجود گرايش عده‌اى به مذهب تشيع ، از شيعيان احدى به مذاهب ديگر نمى گرود ( ص 220 ) . و جاى ديگر مى نويسد : ما كسانى را از جميع ملل و نحل و مذاهب اسلامى مى بينيم كه دست از اديان باطل خود بر مى دارند و داخل در طريقه على ( ع ) مى شوند . بر شمار اين افراد هر روز افزوده مىشود . در روز سقيفه ، تنها هفده نفر با على ( ع ) بودند اما اكنون هزاران هزار از بلاد و قراى مختلف هستند . ما نشنيده ايم كه بگويند فلانى متشيع بود و سنى شد بلكه مى مى بينيم كه عالميان متسنن بودند و شيعه گشتند ( لا نجد أحدا يقول : ان فلانا متشعيا ثم تسنّن ، بل نجد العالمين أنهم كانوا متسنّنين ثم تشيّعوا ) . ( ص 247 ) . همين مطلب به نوعى ديگر باز تكرار شده است ( ص 248 ) . با اين حال ، در ادامه مى نويسد : من در دو فرقه اسلام تتبع كردم ، ديدم كه شيعه در اقليت و سنت در اكثريت است ، و حال آن كه خدا در جاى جاى قرآن از « اكثريت » بد گفته است ؛ اينجا بود كه « عرفتُ أن الحق مع الشيعة » . ( 256 - 257 ) . خداوند فرموده است كه جهنم را پر خواهد كرد و روشن است كه شيعه اى كه اقليت است مصداق اين پر شدن نخواهد بود ( ص 307 ) . به نظر وى جالب است كه شيعيان كه عُشر عشير اعداء هستند ، چنين برابر آنان مقاومت و محاجّه مى كنند و هر روز هم بر شمار آنان افزوده مىشود . به علاوه ، هزاران مدّاح هستند كه مناقب امامان را در قالب نظم و نثر ميخوانند آن هم در حضور سلاطين و ملوك و بازارها و از اين راه كسب معيشت كرده ومعظّم و مكرّم هستند و دشمن هم قادر به دفع آنان نيست ( ص 69 68 ) . علماى شيعه هم يكسره كتاب مى نويسند و من هم اميدوارم كه كتابم بتواند